Odkrywca legendarnej Troi, Henryk Schliemann, w ciągu dwóch lat nauczył się języka angielskiego, francuskiego, hiszpańskiego, portugalskiego, włoskiego i holenderskiego. Nie poprzestał na tym, a opanowanie każdego następnego zajmowało mu już tylko 6 tygodni. W tym tempie poznał między innymi arabski, szwedzki, a także rosyjski i polski.

Tolkien, autor „Władcy pierścieni”, nauczył się ponad 30 języków. Specjalizował się głównie w tych już wymarłych: celtyckim, staroirlandzkim i starogermańskim. W tym samym czasie sensacją światowego Kongresu Językoznawców stał się Włoch Carlo Tagliavini. Zdumiewał znajomością 120 języków, z czego 35 opanował biegle.

Emil Krebs, syn murarza ze Świebodzic, w wieku siedmiu lat samodzielnie nauczył się francuskiego. Zanim osiągnął dorosłość, biegle władał siedemnastoma językami. Przez całe życie opanował ich kilkadziesiąt. Fenomenalne umiejętności Krebsa zafascynowały naukowców do tego stopnia, że po śmierci lekarze zakonserwowali jego mózg, w nadziei znalezienia fizycznych przyczyn tak niezwykłych językowych zdolności.

Wybitni poligloci są obiektem badań neurologów i neurolingwistów. Jak to możliwe, żeby mieć aż tak chłonną pamięć? Jaką „furtkę” swojego umysłu potrafią otworzyć ci wybrańcy? Zdawałoby się przecież, że nauka języków obcych to długotrwała i żmudna praca, która dopiero po latach przynosi widoczne efekty. Naukowcy wciąż mają nadzieję dotrzeć do sposobu, który pozwoliłby na opanowanie nowych języków w podobnie krótkim czasie.

Tymczasem wszystko wskazuje na to, że uchylono już przynajmniej rąbka tajemnicy. Badania dowiodły, że najefektywniej przyswajamy wiedzę wówczas, gdy obie półkule mózgowe znajdują się w stanie synchronicznej aktywności. Zazwyczaj funkcjonują naprzemiennie, w zależności od tego, czym się zajmujemy. Dominacja lewej lub prawej półkuli to zjawisko naturalne i trudno nim sterować. Jak więc sprawić, żeby obie działały z podobnym natężeniem?

Okazuje się, że taki stan występuje również fizjologicznie. Niestety, trwa on bardzo krótko, bo tylko podczas zasypiania i zaraz po przebudzeniu. Pracowano więc nad sposobem wywołania go również w innych okolicznościach. Okazało się, że jest to możliwe, a nowatorskie urządzenie SITA, które potrafi wprowadzić użytkownika w stan twórczego odprężenia, używane jest głównie do nauki języków. Kurs SITA zamiast wielkiego talentu?

Metoda SITA sprawia, że przyswajanie wiedzy staje się nie tylko skuteczne, ale i przyjemne, bo odbywa się w stanie relaksu. Trwa wielokrotnie krócej, niż standardowe uczenie się z podręcznikiem. Kosztuje też sporo mniej wysiłku i podnosi skuteczność percepcji, uruchamiając pamięć długotrwałą. Dzięki temu zapamiętanie około 1000 nowych słówek zajmuje tylko 44 godzin. Nauka SITA daje więc całkiem spektakularne efekty!

Schliemann, Tolkien czy Krebs to osoby, które nadal zdumiewają świat swoimi ponadnaturalnymi zdolnościami. Na szczęście w życiu przeciętnego człowieka wystarczy znajomość dużo mniejszej ilości języków. I chociaż zagadka ich bardzo pojemnej pamięci nadal pozostaje nierozwiązana, metoda nauki języków obcych SITA daje realną możliwość szybkiego osiągnięcia swojego własnego, językowego sukcesu.

Autor: Ekspert firmy SITA, Dorota Hubert